De kop is eraf!
Zo, de eerste week zit erop. Volgens mijn weblogprofiel heb ik al 5% erop zitten ;-) Het lijkt alsof ik hier al veel langer ben. Inmiddels heb ik een volledige week colleges gevolgd hier. Het gaat best goed alles in het Engels volgen, maar af en toe heb ik nog wel wat moeite met bepaalde termen en concepten. Ik ben bijvoorbeeld niet zo thuis in het systeem van regering en parlement hier. Maar gelukkig heb ik inmiddels een dik (en dus ook duur) boek in huis, zodat ik fijn alles kan uitspitten.
Naast de studie is er gelukkig ook nog tijd voor andere dingen. Ik ben een aantal keer naar de stad geweest. De eerste keer was ik met de bus gegaan, zo'n prachtige dubbeldekker die hier voor de deur stopt. Maar sindsdien ben ik een aantal keren met huisgenoten geweest. De 3 jongens in huis (er is er inmiddels 1 bijgekomen, ene Ali, maar die zien we niet zovaak) zijn allemaal Engels, en ook allemaal in het bezit van een auto. Dus wij buitenlandse meiden laten ons graag naar de stad rijden ;-) Het klinkt erger dan het is, we proberen het gewoon te combineren en de jongens zijn gewoon erg nice in het aanbieden van hulp. Vooral James fungeert als ons woordenboek (how do you say this?), onze stadsplattegrond, chauffeur, hulp in huishoudelijke zaken en verder als vraagbaak voor van alles en nog wat. Erg handig dus. Ik had overigens nog bijna een prachtige chocoladefontein gekocht bij de Lidl, hij kon zelfs 2 soorten chocolade tegelijk aan. Slechts het feit dat er een Engelse stekker op zat, heeft mij van aankoop weerhouden. Over stekkers gesproken: Henk&papa, bedankt voor het denken aan en beschikbaar stellen van de wereldstekker. Is hier geen overbodige luxe.
Woensdagavond ben ik met Inna (mijn Duitse huisgenote) naar een soort bijbelstudieclubje geweest van de kerk waar ik zondag geweest was. Het was wel gaaf om met leeftijdsgenoten uit Engeland op te trekken. We werden gelijk uitgenodigd voor de verjaardag van een meisje, de dag erna. Dat werd gehouden in een restaurant, waar we gingen eten. Het was erg gezellig, het eten was erg lekker en we hebben ons prima vermaakt. Er waren ook een paar meiden die Rechten en Duits studeren, dus dat was voor ons wel leuk. Op een gegeven moment bleek dat een van hen dezelfde telefoon had als ik. Ze vond de Nederlandse woorden op de telefoon zo leuk, dat ze prompt haar eigen telefoon op Nederlands zette. Vervolgens ging ze allerlei woorden als: mijn berichten, geheugenstatus en ‘Toetsen zijn vergrendeld. Druk op ontgrendeltoets' proberen uit te spreken. Het was erg grappig, en omdat ze Duits studeert, had ze een enorm Duitse uitspraak. Een Engels meisje wat op z'n Duits haar best doet om Nederlandse woorden uit te spreken. Dat is nu het fijne van internationaal bezig zijn. Het is overigens heel leuk om dingen met elkaar te vergelijken. In huis maken we vergelijkingen tussen Engeland, Nederland, Duitsland en Italië. Sommige dingen gaan heel anders. Ze zijn bijvoorbeeld vooral heel jaloers dat bij ons studenten gratis met het OV mogen. Ik heb ze maar niet verteld over de ov-chipknip...
Nou, ik ga er maar eens een einde aan breien. Ik zal nog even een mooie foto maken van mijn familieplankje (zie bovenaan mijn weblog). De tulpjes links heb ik van mijn ouders meegekregen, en ook mijn zuslief heeft een overlevingspakketje samengesteld. Foto's kunnen natuurlijk niet ontbreken. Onlangs dacht mijn huisgenoot dat het kindje op de foto mijn kind was, maar dat was natuurlijk mijn neefje Julian. Overigens heb ik al de eerste verjaardag gemist. Vanaf hier een dikke kus voor Janna.
Jullie allemaal bedankt voor de reacties en het meeleven. Het is leuk om af en toe wat vanuit Nederland te horen en het voorkomt dat ik echt helemaal in het Engels ga denken en dromen.
Groetjes,
Andrea
Status: Landed, registered and online
Nou, ik ben er!
Afgelopen vrijdag kwam ik om kwart voor 12 's avonds aan bij de universiteit. Ik werd samen met nog iemand opgehaald met de taxi vanaf Manchester Airport (ongeveer 2 uur rijden), omdat de grote bus al vertrokken was. Sinds die tijd is het leven een groot avontuur, vol nieuwe dingen om te zien, ander eten, veel nieuwe mensen en veel Engels praten.
Ik weet niet zo goed waar ik moet beginnen. Ik zal vertellen wat ik allemaal gedaan heb sinds ik hier ben. Zaterdag was er een soort introductiedag van de universiteit, met uitleg over de universiteit, over Hull, over de wet in de UK (daarvoor kwam er speciaal een politieman opdraven, die vertelde wanneer je gearresteerd zou worden). Verder hebben we een kleine rondleiding over de campus gehad, zodat we ongeveer weten welk gebouw waar te vinden is. Zondag heb ik een tweetal lokale kerken bezocht, dat was ook een hele ervaring. Heel anders dan thuis, maar toch voel je je wel op de een of andere manier verbonden met elkaar. Vandaag, maandag, ben ik vooral bezig geweest met allerlei regeldingetjes en heb ik mijn eerste college gevolgd. Ik heb mezelf geregistreerd bij de uni, ervoor gezorgd dat ik ook daadwerkelijk vakken kan gaan volgen hier, mijn internet werkend gekregen en boodschappen gedaan bij (jawel) de Lidl. Ze hebben hier overigens ook nog een Aldi, maar daar ben ik nog niet geweest. Het voelt misschien toch wel een beetje als thuis ;-)
Jullie zijn vast benieuwd waar ik woon. Ik woon in een studentenhuis in een straat naast het campusterrein. De hele straat staat vol met studentenhuizen van de universiteit. Ik heb momenteel 4 huisgenoten: Inna (uit Duitsland), Irene (uit Italië), James (uit Newcastle, Engeland) en Agin (ik weet ook niet precies hoe hij precies heet, maar hij komt van Mauritius (zoek dat maar eens op op de kaart) en woont al een tijd in Engeland). Het zijn allemaal aardige mensen, maar ik trek het meeste op met Inna, het Duitse meisje. Zij is hier om Engels te studeren, ze is ook christelijk, we doen samen boodschappen, eten samen en verder klikt het gewoon erg goed met elkaar.
Wisten jullie trouwens dat er verschil is tussen orange juice en orange juice? Inna en ik kochten heel blij een fles sinaasappelsap, maar toen het heel zoet bleek te zijn, kwamen we erachter dat het siroop was die 1 op 9 gedronken hoorde te worden. :-) En blijkbaar zijn wij wel vaker verstrooid. Toen mijn sleutel niet op de huisdeur paste, niet normaal en niet ondersteboven... stonden we dus bij een ander huis in een parallelstraat te proberen. Wat ik ook nogal grappig vond: gister vroegen twee locals onafhankelijk van elkaar: Are you from Germany? Ik heb nooit geweten dat ik zo'n Duits accent had
Ik heb wel zin in de rest van de week. Morgen heb ik twee hoorcolleges (van 9.15-10.05 en 17.15-18.05, dat kon niet verder uit elkaar
Goed, ik zal proberen of ik ook wat foto's online kan zetten, dan kunnen jullie een klein beetje een idee krijgen waar ik zit. Het heeft hier overigens alleen vrijdagnacht een beetje gesneeuwd, dat is in de loop van de zaterdag verdwenen. Geen last van gladheid en sneeuw dus hier. Wel koud, maar met een gezellig zonnetje erbij, kan mijn dag niet meer stuk.
See you,
Andrea