Zo, de eerste week zit erop. Volgens mijn weblogprofiel heb ik al 5% erop zitten ;-) Het lijkt alsof ik hier al veel langer ben. Inmiddels heb ik een volledige week colleges gevolgd hier. Het gaat best goed alles in het Engels volgen, maar af en toe heb ik nog wel wat moeite met bepaalde termen en concepten. Ik ben bijvoorbeeld niet zo thuis in het systeem van regering en parlement hier. Maar gelukkig heb ik inmiddels een dik (en dus ook duur) boek in huis, zodat ik fijn alles kan uitspitten.

Naast de studie is er gelukkig ook nog tijd voor andere dingen. Ik ben een aantal keer naar de stad geweest. De eerste keer was ik met de bus gegaan, zo'n prachtige dubbeldekker die hier voor de deur stopt. Maar sindsdien ben ik een aantal keren met huisgenoten geweest. De 3 jongens in huis (er is er inmiddels 1 bijgekomen, ene Ali, maar die zien we niet zovaak) zijn allemaal Engels, en ook allemaal in het bezit van een auto. Dus wij buitenlandse meiden laten ons graag naar de stad rijden ;-) Het klinkt erger dan het is, we proberen het gewoon te combineren en de jongens zijn gewoon erg nice in het aanbieden van hulp. Vooral James fungeert als ons woordenboek (how do you say this?), onze stadsplattegrond, chauffeur, hulp in huishoudelijke zaken en verder als vraagbaak voor van alles en nog wat. Erg handig dus. Ik had overigens nog bijna een prachtige chocoladefontein gekocht bij de Lidl, hij kon zelfs 2 soorten chocolade tegelijk aan. Slechts het feit dat er een Engelse stekker op zat, heeft mij van aankoop weerhouden. Over stekkers gesproken: Henk&papa, bedankt voor het denken aan en beschikbaar stellen van de wereldstekker. Is hier geen overbodige luxe.

Woensdagavond ben ik met Inna (mijn Duitse huisgenote) naar een soort bijbelstudieclubje geweest van de kerk waar ik zondag geweest was. Het was wel gaaf om met leeftijdsgenoten uit Engeland op te trekken. We werden gelijk uitgenodigd voor de verjaardag van een meisje, de dag erna. Dat werd gehouden in een restaurant, waar we gingen eten. Het was erg gezellig, het eten was erg lekker en we hebben ons prima vermaakt. Er waren ook een paar meiden die Rechten en Duits studeren, dus dat was voor ons wel leuk. Op een gegeven moment bleek dat een van hen dezelfde telefoon had als ik. Ze vond de Nederlandse woorden op de telefoon zo leuk, dat ze prompt haar eigen telefoon op Nederlands zette. Vervolgens ging ze allerlei woorden als: mijn berichten, geheugenstatus en ‘Toetsen zijn vergrendeld. Druk op ontgrendeltoets' proberen uit te spreken. Het was erg grappig, en omdat ze Duits studeert, had ze een enorm Duitse uitspraak. Een Engels meisje wat op z'n Duits haar best doet om Nederlandse woorden uit te spreken. Dat is nu het fijne van internationaal bezig zijn. Het is overigens heel leuk om dingen met elkaar te vergelijken. In huis maken we vergelijkingen tussen Engeland, Nederland, Duitsland en Italië. Sommige dingen gaan heel anders. Ze zijn bijvoorbeeld vooral heel jaloers dat bij ons studenten gratis met het OV mogen. Ik heb ze maar niet verteld over de ov-chipknip...

Nou, ik ga er maar eens een einde aan breien. Ik zal nog even een mooie foto maken van mijn familieplankje (zie bovenaan mijn weblog). De tulpjes links heb ik van mijn ouders meegekregen, en ook mijn zuslief heeft een overlevingspakketje samengesteld. Foto's kunnen natuurlijk niet ontbreken. Onlangs dacht mijn huisgenoot dat het kindje op de foto mijn kind was, maar dat was natuurlijk mijn neefje Julian. Overigens heb ik al de eerste verjaardag gemist. Vanaf hier een dikke kus voor Janna.

Jullie allemaal bedankt voor de reacties en het meeleven. Het is leuk om af en toe wat vanuit Nederland te horen en het voorkomt dat ik echt helemaal in het Engels ga denken en dromen.

Groetjes,

Andrea