Het was fantastisch in Londen! In alle vroegte ben ik vorige week dinsdag vertrokken met bus en trein. Met een overstap van 45 minuten ging het allemaal prima. Voor het eerst een Engelse Metro gelezen (voor de niet-studenten onder ons: gratis krantje in t openbaar vervoer). Ik had voor ik wegging het weerbericht gelezen, dat voorspelde voor dinsdag de hele dag lichte regen en voor de rest van de week enorm zonnig weer. En zowaar, ze hadden gelijk.

Ik kwam rond kwart over 11 aan op station Londen St. Pancreas. Vandaar was het 5 minuten lopen naar het hostel wat ik geboekt had. Ik kon gelijk al inchecken, dat was handig. Ik sliep op een 3 persoonskamer, helaas wel gemengd. Maar gelukkig was mijn hele bed omringd met gordijntjes, dus dat ging prima. En dan vroeg erin, vroeg eruit, dus ik heb mijn kamergenoot zowat niet gezien. Niks nodig ook, want ik kwam tenslotte om Londen te verkennen. Dinsdagmiddag heb ik eigenlijk niet zoveel bijzonders gedaan. 5 jaar geleden ben ik er op werkweek geweest, dus de hotspots had ik al weleens gezien. Het was leuk om met de metro lekker door de stad heen te hoppen en te lopen. Zo hard regende het ook weer niet gelukkig. Ik ben nog even bij de National Gallery naar binnen geweest, naar mijn favoriete schilderij kijken {Belshazzar’s Feast, van Rembrandt}. Een foto maken mocht niet, maar deed ik toch (dat heb ik van mijn moeder) en daarna heb ik braaf kaarten gekocht (dat ook). Ben nog even langs Downing Street number 10 gelopen, maar Mr Cameron was aan het werk. Eigenlijk is er niet zoveel te zien, behalve een groot hek. Covent Garden was mijn volgende stop, dat is tenminste overdekt. En er was een of andere entertainer, die hoog op een ladder stond (zonder dat iemand em vasthield, dus die hield hij zelf in evenwicht) en dan met 3 zwaarden ging jongleren. Heel eng. Daarna heb ik me gauw naar St. Paul’s cathedral gehaast, want om 5 uur begon daar de evensong (goed hè Henk). En aangezien het op dat tijdstip heel druk is bij metrostation Covent Garden (je moet daar met een lift naar beneden), besloot ik om te gaan lopen. Dat heb ik geweten ook, het was nog een behoorlijk eind, maar ik was op tijd. Kon ik gratis de kerk in en ook nog genieten van mooie muziek. In het restaurant met de gele M kwam ik zowaar nog 3 Nederlandse meiden tegen op na-examenreis, dus die heb ik ook maar even op weg geholpen. Tenslotte ben je na bijna 4,5 maand al een echte Engelandkenner :P

Woensdag scheen de zon heerlijk, dus ik besloot alle 5 wijkwandelingen uit de Capitoolgids te gaan maken. Covent Garden, Piccadilly en St. James’s, South Kensington, Whitehall en Westminster, en de City. Super handig zo’n boek, die had ik van mijn ouders gekierd na hun bezoek :) Ik liep van de ene naar de andere wijk, of ik stapte weer eens in de Underground. En tussendoor kwam ik bij allerlei leuke bezienswaardigheden, zoals de wisseling van de wacht bij Buckingham Palace. Het was zo verschrikkelijk druk daar, dat ik aan de eerste de beste politieman gevraagd heb of er wat bijzonders aan de hand was. Dat was niet het geval, die mensen kwamen allemaal voor de (dagelijkse) wisseling van de wacht. Ik had een redelijk goed plekje uitgekozen, op de hoek ‘waar ze langskomen’. Mijn lengte en de zoomfunctie van de camera deden de rest. In een park kwam ik nog eekhoorntjes tegen die echt superdichtbij kwamen. Ze aten zelfs uit de hand van iemand naast mij. Na een tijdje in Kensington Gardens rondgehangen te hebben (zo lekker, onder de bomen zitten met een lunchpakketje) ben ik weer terug gegaan naar Westminster Hall. Ik wilde eigenlijk naar de het vragenuurtje met de premier, maar daar moest je eigenlijk een ticket voor hebben, of in een enorme rij gaan staan. Dus ik ben maar naar een gewoon debat gegaan, dat was ook heel leuk. Vanaf dezelfde soort bankjes als ze in het House of Commons hebben, kon ik mooi bekijken hoe dat eraan toe ging. Trouwens belachelijk beveiligd daar, ik moest helemaal een statement tekenen dat ik geen overlast zou veroorzaken op de tribune. Ik, overlast veroorzaken? Na 1,5 uur had ik het wel weer gezien en ik heb besloten om ook een keer naar de Tweede Kamer te gaan. Als we weer een nieuwe Kamer hebben. Ik volg hier trouwens de verkiezingen ook wel, ik heb zelfs (via een huisgenootje) gestemd.

Donderdag ben ik naar de Tower of Londen geweest. Dat was ook echt heel erg leuk. Ik ben er bijna de hele dag geweest, er is zoveel te zien. Er was een demonstratie van middeleeuwse wapens (zie foto’s &filmpje), Yeoman (ook wel Beefeaters geheten) die enorm interessante rondleidingen houden, de Engelse kroonjuwelen gezien, martelwerktuigen in de Torture Tower en er werd een toneelstuk opgevoerd over Lady Jane, compleet met zwaardgevechten en al (zie foto’s en filmpje). Het is een plaats met een lange historie, Willem de Veroveraar begon met de bouw van de oudste, de Witte Toren. In totaal kent het complex wel 20 torens. De Tower of Londen is vooral bekend vanwege de mensen die er gevangen hebben gezeten en de verhalen van de gids zijn dan ook erg spannend. Een van de bijzondere dingen zijn de raven. De legende is dat als de raven de Tower verlaten, dan zal de Tower of Londen en het hele koninkrijk instorten. Dat willen ze natuurlijk niet, dus ze hebben naast de vereiste 6, een reserveraaf :)

Het jammere van in je eentje Londen verkennen, is dat het best stil is, en dat je niet zoveel foto’s van jezelf kunt laten maken. Voordeel is de dagplanning en het feit dat ik wel 1,5 uur bij die toneelspelers heb gezeten… Als ik met iemand anders was geweest, dan had dat vast niet gekund. Het draaide om het verhaal van Lady Jane, die maar 9 dagen koningin is geweest en toen geëxecuteerd werd. Erg goed uitgevoerd door dramastudenten van een of andere universiteit, vooral de zwaardgevechten waren realistisch. De Tower of Londen ligt vlakbij de Tower Bridge, dus daar kon ik dan ook weer mooi foto’s van maken. De brug ging net open om een schip door te laten. Omdat het mijn laatste avond in Londen was, ben ik uit eten geweest bij een Thais restaurantje naast mijn hostel. Het was echt klein, maar het eten was lekker (en pittig).

Vrijdagochtend bleek ik een vrouwelijke kamergenote te hebben. Ze kwam uit Australië en zou het komende jaar in Engeland en Europa rondreizen en werken. Het klikte gezellig met elkaar, ik vond het erg jammer dat ik haar pas op mijn laatste dag was tegengekomen. We zijn gezellig samen de stad ingegaan, op zoek naar souvenirtjes voor mij. Dat was nog een hele klus, maar we hebben een hoop lol gehad. Als ze naar Nederland komt, dan moeten we maar een keertje afspreken. En zo zat Londen er al weer op. Om kwart over 2 vertrok ik met de trein. Helaas dacht ik dat ik naar station Nottingham moest, in plaats van naar East Midlands Parkway. En aangezien de omroeper niet zo heel duidelijk was, kwam ik er pas achter toen ik het station gemist had. Ik balen natuurlijk, want mijn ticket was alleen maar geldig op die ene bus en trein. Er zat niets anders op dan een nieuw ticket te kopen. Omdat de trein erg duur was, ben ik uiteindelijk met de bus gegaan. Moest ik eerst 1,5 uur wachten (lees: shoppen) en het kostte 21.50 pond. Terwijl mijn oorspronkelijke reis in totaal maar 14,50 pond was. Je moet hier altijd vroeg boeken, niet op de dag een kaartje kopen. Naja, mijn vader zou het leergeld noemen. Uiteindelijk was ik 7 uur na vertrek eindelijk weer thuis in Hull.

Afgelopen weekend heb ik verder niet zoveel bijzonders gedaan. Ik heb mijn reflectieverslag ingeleverd (hoorde nog bij mijn afstudeerwerk) en ik heb van de eerste vrienden afscheid genomen door middel van een afscheidslunch. Morgen vertrek ik met een huisgenootje naar Nottingham, om daar tot zaterdag bij een vriendin te logeren. Wordt ook vast gezellig. Het is dus zaak dat ik snel naar bed ga. Moet ik eerst mijn koffer van mijn bed afhalen, want ik ben al begonnen met de eerste dingen pakken. Eigenlijk om te kijken hoeveel ruimte ik nog in mijn koffer heb, na al die souvenirtjes.

Heel veel liefs uit Engeland en tot snel!

Andrea